ทริปด่วนไปอินโดนีเซีย Day 1

 

ได้รับมอบหมายงานให้ไปกับเจ้าหน้าที่ญี่ปุ่นไปอินโดนีเซียด่วน

Day 1

ออกเดินทางเที่ยวบินเช้าจากกรุงเทพฯ ไปถึงสนามบินจาการ์ตาก่อนเที่ยงเล็กน้อย

กว่าจะผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองออกมาได้ก็เกือบบ่ายโมง

รถที่มารับพาเรามุ่งหน้าไปยังบริษัทในเครือทันที

ระหว่างทางจากสนามบิน
ระหว่างทางจากสนามบิน

แม้ว่าจะเป็นช่วงบ่ายแต่การจราจรก็หนาแน่น ใช้เวลาอีกชั่วโมง

เข้าทางด่วน
เข้าทางด่วน
ตึกรามบ้านช่อง
ตึกรามบ้านช่อง
street vendor
street vendor
โฆษณาบนแผ่นกั้นทาง
โฆษณาบนแผ่นกั้นทาง
คนพิการ
คนพิการ

เริ่มประชุมแลกเปลี่ยนข่าวสารข้อมูลทันทีที่ถึง

แม้ว่าเราอยากจะไปที่โรงงานลูกค้าต่อ แต่ดูเวลาแล้วไม่ทัน เพราะเขาเลิกงานสี่โมงครึ่ง และคาดว่าจะใช้เวลาเดินทางมากกว่าชั่วโมง จึงทำได้เพียงขอนัดพบผู้รับผิดชอบในวันรุ่งขึ้น

จึงเดินทางมาที่โรงแรมเพื่อเช็คอิน

ตึกทรงสูงคือที่พัก
ตึกทรงสูงคือที่พัก

เราตกลงที่จะจ่ายค่าที่พักด้วยเงินสดเป็นยูเอสดอลล่าร์ ทางโรงแรมให้เราจ่ายค่าที่พักพร้อมกับขอให้วางเงินประกันไว้ด้วย กว่าจะต่อรองเรื่องการจ่ายเงินได้เรียบร้อยก็ใช้เวลาไปอีกเกือบครึ่งชั่วโมง

ที่นี่เราต้องขนกระเป๋าไปห้องเอง ซึ่งก็ดีเพราะเอากระเป๋าล้อลากใบเล็กๆไป อีกอย่างไม่รู้ธรรมเนียมการทิป ว่าควรจะเป็นเท่าไหร่จึงเหมาะสม ที่สำคัญสำหรับผมคือเงินรูเปี๊ยะที่นี่มันน่ากลัว ค่าห้องต่อวันเป็นแสน(รูเปี๊ยะ) กว่าจะคิดเป็นบาทหรือดอลล่าร์ได้ก็งงอยู่พักหนึ่ง

ถึงห้องพักก็ล้างหน้าล้างตาสักพักก็ลงนอน เย็นนี้รองประธานบริษัทในเครือจะพาเราไปทานอาหารเย็นด้วยกัน

ในห้อง
ในห้อง
ในห้องพัก
ในห้องพัก
ห้องนอน
ห้องนอน

ผมหลับไปพักหนึ่งตื่นขึ้นมาเห็นว่าใกล้เวลานัดแล้วก็ล้างหน้าอีกทีแล้วลงมา คิดว่าจะเดินดูรอบๆโรงแรมก่อนเพราะยังไม่ถึงเวลานัดหมาย ลงมาแล้วจึงพบว่าท่านรองประธานมาเร็วกว่าเวลา กำลังโทรขึ้นไปเรียกพอดี

เราสามคนจึงออกเดินทางไปยังมอลล์ใกล้ๆโรงแรมเพื่อทานอาหารเย็น

2014-11-14 Day 1

ช็อปปิ้งมอลล์นี้มีขนาดใหญ่มาก มีร้ารรวงอยู่มากมาย อาคารทรงยาวน่าจะเป็นกิโล รอบๆอาคารก็มีร้านอาหารอยู่รายรอบ

2014-11-14 Day 1

มือนี้เป็นอาหารจีน ร้านนี้มีชื่อเสียงเรื่องเป็ดใช้ชื่อว่า Duck King ดังนั้นเป็ดปักกิ่งจึงเป็นอาหารจานแรกที่ถูกเสริฟ แต่ผมว่ามันมีกลิ่นเป็ดๆอยู่นะ

เราคุยกันด้วยภาษาญี่ปุ่น แม้ท่านรองประธานจะเป็นคนอินโดฯแต่ท่านก็พูดได้ดี ทำให้บรรยากาศเป็นไปอย่างสบายๆ มีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และเรื่องราวทั่วๆไปของทั้งสองประเทศ

เสร็จจากมื้อค่ำก็เดินในมอลล์ดูร้านค้าต่างๆเป็นการย่อยอาหาร ร้านค้ามีทั้งที่เป็นแบรนด์เนม มีขนาดกว้างใหญ่ เปิดไฟกันสว่าง แต่สังเกตุดูรู้สึกว่าคนมากันน้อยมาก ทำให้บรรยากาศในมอลล์นี้ดูเหงาๆไม่คึกคักเท่าที่ควร

บรรยากาศภายในมอลล์
บรรยากาศภายในมอลล์
ภายในมอลล์
ภายในมอลล์
ร้านค้า
ร้านค้า
ร้านค้า
ร้านค้า
ภายในมอลล์
ภายในมอลล์

เดินไปก็พบกับร้านยูนิโคล่ที่กำลังลดราคาอยู่พอดี ก็ชวนกันเข้าไปดู สินค้าบางชิ้นก็มีราคา(น่าจะ)ถูก แต่ผมไม่มีความรู้ก็เลยดูไปรอบๆ กะว่าจะไปถามผู้รู้ต่อไป ออกจากร้านี้ก็ไม่ได้ไปดูที่อื่นอีก แล้วก็เกรงใจคนที่พามา จึงชวนกันกลับ (ในใจคิดว่าจะต้องหาโอกาสมาอีกให้ได้)

ถึงโรงแรมแล้วก็ต่างแยกย้ายกัน

ผมสรุปเรื่องที่ประชุมเมื่อบ่ายนี้อยู่พักหนึ่ง แล้วก็เข้านอน พรุ่งนี้เขาจะมารับเราแต่เช้า(เจ็ดโมง!)

(หมายเหตุ ผมรีบมาจากโรงแรมจึงไม่ได้เอาไอแพดติดมาด้วย มีเพียงไอโฟน จึงได้ภาพไม่มากนัก ส่วน Canonไม่ได้เอามาจากบ้านเพราะคิดว่าไม่น่าจะมีโอกาสใช้ และไม่ต้องการเอามาเป็นภาระที่ต้องแบกไปทำงานด้วย)

ฤทัย ศิวะโกเมน

Ruthai Sivakomen Written by:

Be First to Comment

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.